هوندا CB1300 | بررسی اسطوره ژاپنی

مقدمه و تاریخچه Honda CB1300

موتورسیکلت هوندا CB1300 نمادی از اوج تکامل فلسفه موتورسیکلت‌های “نیکد” (Naked) با حجم موتور بالا در ژاپن بود. این رده از موتورسیکلت‌ها که با عنوان “هایپرنیکد” شناخته می‌شوند که بر حضور فیزیکی قدرتمند، گشتاور بی‌دریغ و زیبایی‌شناسی کلاسیک تأکید دارند. برای درک عمیق CB1300، باید ابتدا به ریشه‌های مفهومی آن در “پروژه BIG-1” بازگشت.

ابتکاری داخلی در شرکت هوندا که در اوایل دهه ۱۹۹۰ به عنوان واکنشی به موج موتورسیکلت‌های مسابقه‌ای (Racer Replicas) شکل گرفت. در دورانی که بازار از موتورسیکلت‌هایی با ارگونومی فشرده و منحنی‌های قدرت متمرکز بر دورهای بالا محدود شده بود، توسعه‌دهندگان هوندا به دنبال بازگشت به ذات “موتورسیکلت‌های استاندارد ژاپنی” (UJM:Universal Japanese Motorcycle)، اما در ابعادی فراتر از تصور بودند. توی این مقاله در وبسایت زوموتور، به بررسی دقیق، تحولات ساختاری و جایگاه فرهنگی این اسطوره ژاپنی در طول بیش از سه دهه می‌پردازیم.

پروژه تاریخی هوندا، یعنی BIG-1

پروژه BIG-1 با رویکردی غیرمتعارف و “از پایین به بالا” در بخش تحقیق و توسعه هوندا آغاز شد. توشیاکی کیشی، طراح مدل اصلی سال ۱۹۹۲، این پروژه را به عنوان تلاشی برای ساخت موتورسیکلتی توصیف می‌کند که خودِ توسعه‌دهندگان آرزوی مالکیت و سواری با آن را داشتند؛ ماشینی که غرور مهندسی هوندا و تاریخ صنعت موتورسیکلت ژاپن را تجسم بخشد.

این ایده اولیه که در ابتدا “Diablo” نامیده می‌شد، به دنبال ایجاد حسی از شکوه و عظمت بود که پیش از آن در مدل‌های تولید انبوه دیده نشده بود. الزامات اصلی پروژه BIG-1 بر سه محور استوار بود: موتور باید چهار سیلندر خطی، DOHC و مجهز به سیستم خنک‌کننده مایع باشد؛ ظاهر موتورسیکلت باید ترکیبی از “جذابیت و خشونت” را ارائه دهد؛ و در نهایت، حضور فیزیکی دستگاه باید به قدری عظیم باشد که بیننده را حیرت زده کند.

اولین خروجی این تفکر، مدل CB1000 Super Four در سال ۱۹۹۲ بود که با ابعاد بی‌سابقه و فاصله محور ۱۵۲۰ میلی‌متری، استانداردهای جدیدی را در رده موتورسیکلت‌های بزرگ تعریف کرد.   

تغییر به سمت حجم ۱۳۰۰ سی‌سی در اواخر دهه ۱۹۹۰ تحت تأثیر چندین عامل خارجی اتفاق افتاد. از یک سو، رقبا شروع به عرضه مدل‌های نیکد با حجم موتور بسیار بالا کرده بودند و از سوی دیگر، اصلاح قوانین گواهینامه در ژاپن به ارگان های آموزشی اجازه داد تا آموزش برای موتورسیکلت‌های با حجم بالا را ارائه دهند، که این امر منجر به انفجار محبوبیت موتورسیکلت‌های سوپر اسپرت یا هایپرنیکد شد. هوندا با معرفی مدل X4 در سال ۱۹۹۷ که دارای موتور جدید ۱۲۸۴ سی‌سی بود، زمینه‌سازی لازم را انجام داد و در نهایت در سال ۱۹۹۸، مدل CB1300 Super Four (با کد شناسایی SC40) را به عنوان جانشین برحق پروژه BIG-1 روانه بازار کرد. 

نسل اول سی بی ۱۳۰۰: دوران SC40 (۱۹۹۸–۲۰۰۲)

مدل ۱۹۹۸ که با کد SC40 شناخته می‌شود، تلاشی برای بیشینه‌سازی مفهوم “بزرگی” بود. موتور این مدل که بر پایه مدل X4 طراحی شده بود، با هدف افزایش گشتاور در دورهای پایین و میانی بازطراحی شد و قدرت خروجی آن به ۱۰۰ اسب بخار رسید. یکی از ویژگی‌های بارز SC40، استفاده از پره‌های خنک‌کننده تزئینی (Faux Fins) روی بدنه موتور بود تا علیرغم استفاده از رادیاتور و سیستم خنک‌کننده مایع، ظاهر کلاسیک موتورهای هواخنک دهه ۷۰ و ۸۰ هوندا حفظ شود.   

ساختار SC40 بر روی یک شاسی گهواره‌ای دوگانه (Double Cradle) بنا شده بود که از لوله‌های فولادی با مقاطع دایره‌ای و مستطیلی برای ایجاد تعادل بین صلبیت و انعطاف‌پذیری استفاده می‌کرد. طراحی اگزوز به صورت متقارن دوتایی در دو طرف موتورسیکلت، علاوه بر تأمین عملکرد بهینه برای حجم بالای موتور، وقار و سنگینی خاصی به نمای عقب می‌بخشید. با این حال، تعقیب افراطی فلسفه “بزرگ‌تر بهتر است” منجر به افزایش وزن قابل توجهی شد؛ به طوری که وزن دستگاه به ۲۷۳ کیلوگرم رسید. جالب اینه که، توسعه‌دهندگان بعدها اعتراف کردند که در این نسل بیش از حد افراطی کار کردن، که این امر مانورپذیری دستگاه را برای برخی سوارکاران دشوار می‌کرد، هرچند استفاده از سیستم تعلیق عقب Double Pro-Link (برای اولین بار در یک هوندا تولیدی) تلاشی برای مدیریت این جرم عظیم بود.

این موتور از یک انجین ۱۲۸۴ سی‌سی (معروف به ۱۳۰۰) بهره می‌بره. نکته مهم اینجاست که این انجین برای سرعت‌های سرسام‌آور طراحی نشده، بلکه هدفش گشتاور وحشتناک در دورهای پایین بوده. این انجین ۴ سیلندر میتونست قدرت ۱۰۰ اسب بخار در دور موتور ۷۵۰۰ و ۱۱۷ گشتاور در دور موتور این تولید کنه. وزن خشک ۲۴۶ کیلویی و سیستم سوخت رسانی کاربراتوری از دیگر ویژگی های این نسخه بود.

نسل دوم سی بی ۱۳۰۰: انقلاب SC54 در سال ۲۰۰۳

در سال ۲۰۰۳، هوندا اولین بازطراحی کامل CB1300 را انجام داد و نسل SC54 را معرفی کرد. این مدل نقطه عطفی در تاریخ این سری بود، زیرا هوندا از رویکرد “بزرگی به هر قیمت” فاصله گرفت و به سمت اصلاحات مهندسی، کاهش وزن و ادغام فناوری‌های الکترونیکی حرکت کرد. هدف تیم توسعه، حفظ هیجان پروژه BIG-1 و در عین حال افزایش پرفورمنس و پویایی موتورسیکلت بود.  

در بخش انجین، پره‌های خنک‌کننده تزئینی حذف شدند تا زیبایی عملکردی یک موتور خنک‌کننده مایع مدرن برجسته شود. موتور جدید به گونه‌ای بازطراحی شد که فشرده‌تر و سبک‌تر باشد؛ استفاده از تکنولوژی‌های کاهش اصطکاک منجر به کاهش وزن ۸ کیلوگرمی تنها در بخش موتور شد. مهم‌تر از همه، سیستم سوخت‌رسانی از کاربراتور به سیستم تزریق سوخت الکترونیکی PGM-FI تغییر یافت که به طور چشمگیری پاسخ دریچه گاز را تیزتر و بهره‌وری احتراق را بهینه کرد.   

شاسی نیز شاهد بهبود های خوبی بود. فریم جدید با طراحی مجدد به کاهش وزن ۷ کیلوگرمی دست یافت و فاصله محورها با ۳۰ میلی‌متر کاهش به ۱۵۱۵ میلی‌متر رسید تا مانورپذیری و عملکرد هندلینگ بهبود یابد. سیستم اگزوز از حالت دوتایی به یک سیستم تک‌سیلندر ۴-۲-۱ تغییر کرد که نه تنها وزن را کاهش داد، بلکه گشتاور را در دورهای پایین و میانی تقویت کرد. در مجموع، مدل ۲۰۰۳ حدود ۱۶ کیلوگرم سبک‌تر از ورژن قبلی خود بود، تغییری که CB1300 را از یک “غول سنگین‌وزن” به یک موتورسیکلت خیابونی اسپرت و چابک‌تر تبدیل کرد. 

ظهور هوندا Super Bol d’Or

در سال ۲۰۰۵، هوندا مدلی را معرفی کرد که به یکی از محبوب‌ترین نسخه های این خانواده تبدیل شد: Super Bol d’Or (که در اروپا با نام CB1300S شناخته می‌شود). نام این مدل از مسابقات استقامتی ۲۴ ساعته مشهور فرانسه گرفته شده و ویژگی اصلی آن، نصب یک نیم فلاپ (Half-Fairing) روی شاسی بود که برای محافظت سوارکار در برابر باد در مسافت‌های طولانی جاده ای طراحی شده بود.   

برای ارتقای تجربه تورینگ، مهندسان هوندا فلاپ های جانبی را در هر طرف ۱۰ میلی‌متر باریک‌تر کردند که باعث شد موتورسیکلت در بخش میانی ۲۰ میلی‌متر باریک‌تر شود. این اصلاح در “footing” به سوارکاران اجازه می‌داد تا علیرغم وزن بالای موتور، راحت‌تر پاهای خود را به زمین برسانند. همچنین پاسخ دریچه گاز در این دوران نرم‌تر شد تا از ضربه خوردن کلاه‌های ایمنی سوارکار و سرنشین عقب (Helmet Bumping) در هنگام شتاب‌گیری و ترمزگیری جلوگیری شود.

سیر تکاملی Honda CB 1300

قلب تپنده CB1300 در طول دهه‌ها ثابت مانده است. یک موتور ۱۲۸۴ سی‌سی، ۱۶ سوپاپ، DOHC و چهار سیلندر خطی. معماری این موتور با نسبت قطر سیلندر به کورس پیستون ۷۸.۰ در ۶۷.۲ میلی‌متر تعریف می‌شود؛ پیکربندی خاصی که قدرت در دورهای میانی را بر قدرت در دورهای بسیار بالا (مانند موتورهای سوپراسپرت) اولویت می‌دهد.   

تحویل قدرت در CB1300 اغلب به صورت “توربینی” توصیف می‌شود. در حالی که قدرت اسمی در طول سال‌ها بسته به قوانین بازار های مختلف بین ۱۰۰ تا ۱۱۶ اسب بخار متغیر بوده، گشتاور خروجی که در حدود ۱۱۷ نیوتن‌متر در ۶۰۰۰ دور بر دقیقه به اوج می‌رسد، ویژگی بارز این موتور است. این گشتاور عظیم در دورهای پایین به موتورسیکلت اجازه می‌دهد تا حتی در دنده ۵ و از دور موتور ۲۵۰۰ به نرمی شتاب بگیرد، که نیاز به تعویض دنده‌های مکرر در ترافیک شهری یا هنگام سبقت در بزرگراه را به حداقل می‌رساند.

همونطور که قبل تر هم اشاره شد، سی بی ۱۳۰۰ تا سال ۲۰۰۳ از سیستم سوخت رسانی کاربراتوری استفاده میکرد و از اون سال به بعد انژکتوری شد. گیربکس هم تا سال ۲۰۱۳، ۵ دنده و از سال ۲۰۱۴ به بعد به ۶ دنده تغییر پیدا کرد. نسبت تراکم ۹.۶:۱ و سیستم کلاچ غوطه ور در روغن از دیگر ویژگی های فنی این اسطوره است.

دوام این موتور به یک افسانه صنعتی تبدیل شده است. مالکان به کرات گزارش داده‌اند که با نگهداری منظم، کیلومتر کارکرد این دستگاه از حدود ۳۰۰ هزار کیلومتر فراتر رفته است. در کل مهندسی انجین به گونه‌ای طراحی شده‌اند که صدای مکانیکی را به حداقل رسانده و طول عمر بالایی داشته باشند.   

سیستم تعلیق و مهندسی شاسی CB 1300

موتورسیکلت CB1300 از یک فریم گهواره‌ای دوگانه فولادی سنتی استفاده می‌کند که اگرچه در ظاهر “رترو” به نظر می‌رسد، اما به طور مداوم برای ارائه تعادلی بین صلبیت و حس جاده بهینه‌سازی شده است. سیستم تعلیق معمولاً شامل دوشاخ‌های تلسکوپی ۴۳ میلی‌متری در جلو با قابلیت تنظیم پیش‌بار، فشردگی و بازگشت (Rebound) است. در عقب، از کمک‌فنرهای دوتایی مخزن‌دار (Piggy-back) استفاده می‌شود که در مدل‌های جدیدتر کاملاً قابل تنظیم هستند.   

علیرغم وزن خشک که بین ۲۲۴ تا ۲۳۶ کیلوگرم متغیر است (و وزن عملیاتی و اصطلاحا تر که در مدل‌های فلاپ دار به ۲۷۲ کیلوگرم می‌رسد)، CB1300 به دلیل هندلینگ متعادل خوب شناخته شده است. جرم دستگاه به گونه‌ای توزیع شده که حسی از “کاشته شدن” (Planted) و امنیت را روی جاده فراهم می‌کند. این پایداری یک مزیت بزرگ در بادهای جانبی یا هنگام سفر با سرعت بالا همراه با سرنشین و بار محسوب می‌شود. با این حال، هندسه فرمان (زاویه کستر ۲۵ درجه و تریل ۹۹ میلی‌متر) و فاصله محور طولانی به این معناست که موتورسیکلت سواری “پایدار” را بر سواری “تهاجمی” و چابک در پیچ‌ها و مانور های شهری ترجیح می‌دهد.   

عملکرد ترمزگیری توسط یک سیستم دیسکی دوگانه در جلو (۳۱۰ میلی‌متر) و یک دیسک تکی در عقب (۲۵۶ میلی‌متر) مدیریت می‌شود. مدل‌های استاندارد از کالیپرهای چهار پیستونه Nissin استفاده می‌کنند که به دلیل داشتن “گیرایی” بیش از حد کافی برای متوقف کردن جرم عظیم موتور مورد ستایش قرار گرفته‌اند. سیستم ABS در سال ۲۰۰۵ به عنوان یک آپشن معرفی شد و در نهایت در تمامی مدل‌ها به صورت استاندارد استفاده شد.   

تکنولوژی و بهبود های الکترونیکی سی بی ۱۳۰۰

با سخت‌گیرانه شدن مقررات آلایندگی و تغییر انتظارات موتورسواران، هوندا یک مجموعه الکترونیکی بزرگ را برای سال مدل ۲۰۲۱ معرفی کرد. این به‌روزرسانی مهم‌ترین پیشرفت فنی از زمان انتقال به سیستم انژکتور در سال ۲۰۰۳ محسوب می‌شد.  

سنگ بنای CB1300 مدرن، سیستم دریچه گاز برقی (Throttle-by-Wire) است. این رابط الکترونیکی اجازه کنترل دقیق دریچه‌های گاز را می‌دهد و ادغام چندین سیستم کمکی پیشرفته را ممکن می‌سازد:

• حالت‌های رانندگی (Riding Modes): سه حالت متمایز—SPORT (ورزشی)، STANDARD (استاندارد) و RAIN (بارانی)—تحویل قدرت موتور و حساسیت دریچه گاز را برای تناسب با شرایط مختلف جاده تنظیم می‌کنند.   
• کنترل گشتاور انتخابی هوندا (HSTC): یک سیستم کنترل تراکشن که لغزش چرخ عقب را مانیتور کرده و برای حفظ پایداری، به ویژه در شرایط لغزنده، مداخله می‌کند.   
• کروز کنترل (Cruise Control): یک الحاق ضروری برای یک تورر پرچمدار، که به سوارکار اجازه می‌دهد سرعت ثابتی را در بزرگراه‌ها حفظ کرده و خستگی در سفرهای طولانی را کاهش دهد.   
• کوئیک‌شیفتر (Quickshifter): که به عنوان یک اکسسوری رسمی در دسترس است، این سیستم اجازه تعویض دنده‌های سبک و سنگین را بدون استفاده از کلاچ فراهم کرده و تجربه سواری را مدرن‌تر می‌کند.   

این سیستم‌های الکترونیکی از طریق کیلومتر دیجیتال/آنالوگ جدید مدیریت می‌شوند. در حالی که ظاهر کلاسیک دو عقربه‌ای حفظ شده، مدل‌های ۲۰۲۱ به بعد شامل یک پنل LCD یا TFT مرکزی هستند که داده‌های خوبی از جمله دمای محیط، مصرف سوخت و حالت رانندگی فعلی را نمایش می‌دهد.   

رقبای هوندا سی بی ۱۳۰۰

دوران فرمانروایی CB1300 بدون رقیب نبود؛ سی بی یکی از چهار غول مدعی ژاپنی بود که مستقیماً با یاماها XJR1300، سوزوکی GSX1400 و کاوازاکی ZRX1200R رقابت می‌کرد. هر یک از این موتور ها تفسیر متفاوتی طراحی و قدرت رو ارائه میدادن.

یاماها XJR1300 با موتور هواخنک و طراحی نمادین خود، خالص‌گرایان را به خود جذب می‌کرد، اما موتورسوارن اغلب از هندلینگ نسبتاً ضعیف تر و باک بنزین کوچکش انتقاد می‌کردند. سوزوکی GSX1400 با موتور حجیم‌تر ۱۴۰۲ سی‌سی، “پادشاه گشتاور” گروه بود، اما به دلیل وزن زیاد و سیستم تعلیق جلوی ضعیف که در کنترل جرم موتور ناتوان بود، مورد انتقاد قرار می‌گرفت. کاوازاکی ZRX1200R اسپرت‌ترین مدل در میان این چهارتا بود که با طراحی میراثی “ادی لاوسون” و موتوری با دور بالا عرضه می‌شد، اما برای سوارکاران درشت اندام، اغلب سخت و ناراحت بود.   

در این میان، هوندا CB1300 گاهاً با لقب “دانش‌آموز ممتاز” شناخته می‌شد. این موتور به دلیل داشتن بهترین کیفیت ساخت، نرم‌ترین موتور و کارآمدترین هندلینگ در پیچ‌ها مورد ستایش قرار می‌گرفت. اگرچه برخی منتقدان معتقد بودند که این دستگاه فاقد “روح سرکش” رقبای خود است، اما شایستگی کلی و پالایش مهندسی آن باعث شد تا از تمامی رقبای خود عمر طولانی‌تری داشته باشد. تا سال ۲۰۲۵، CB1300 تنها عضو باقی‌مانده از این گروه اسطوره‌ای است که همچنان تولید می‌شود، هرچند به طور انحصاری برای بازار ژاپن.

سری SP سی بی ۱۳۰۰

برای موتورسوارانی که به دنبال سطوح بالاتری از عملکرد بودند، هوندا نسخه‌های “SP” (Special Package) را برای هر دو مدل Super Four و Super Bol d’Or معرفی کرد. این مدل‌ها نشان‌دهنده اوج تکامل خانواده CB1300 هستند و از قطعات باکیفیتی استفاده می‌کنند که معمولاً برای موتورسیکلت‌های سوپربایک در نظر گرفته میشد.   

مدل‌های SP معمولا با ویژگی‌های زیر متمایز می‌شوند:

زیبایی‌شناسی انحصاری: مدل‌های SP اغلب دارای رنگ بندی و استیکرشی های منحصربه‌فردی مانند “Pearl Hawks Eye Blue” یا “Candy Chromosphere Red” هستند که با رینگ‌های طلایی و دوخت قرمز روی زین تکمیل می‌شوند.   

سیستم تعلیق Öhlins: هر دو دوشاخ جلو و کمک‌فنرهای دوتایی عقب با همکاری شرکت Öhlins توسعه یافته‌اند که کنترل دمپینگ بسیار بهتر و کیفیت سواری پیچیده‌تری را فراهم می‌کنند.   

ترمزهای Brembo: ترمزهای جلو به کالیپرهای ۴ پیستونه مونو‌بلاک رادیال Brembo ارتقا یافته‌اند که قدرت توقف برتر و حس بهتری در اهرم ترمز ارائه می‌دهند.   

افزایش فاصله از زمین: به دلیل هندسه متفاوت سیستم تعلیق، مدل‌های SP دارای ارتفاع زین کمی بیشتر (۷۹۰ میلی‌متر در مقابل ۷۸۰ میلی‌متر) و فاصله از زمین بیشتر (۱۴۰ میلی‌متر در مقابل ۱۳۰ میلی‌متر) هستند.   

آخرین نسخه های CB1300، بزرگداشت سی سال افتخار

با تغییر رویکرد های جهانی صنعت موتورسیکلت به سمت موتورهای کوچک‌تر، برقی‌سازی و استانداردهای آلایندگی به شدت سخت‌گیرانه (مانند Euro 5+)، دوران موتورهای چهار سیلندر خطی حجیم و ساده رو به پایان است. هوندا این تغییر دوران را با عرضه مدل‌های “Final Edition” در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ اعلام کرده است.

مدل‌های نهایی ۲۰۲۵ با ظاهری تولید شده اند که نمادی از ادای احترام به CB1000 Super Four اصلی در سال ۱۹۹۲ است. این نمونه های تولید محدود (محدود به حدود ۳۴۰۰ واحد برای هر نسخه) دارای نشان‌های ویژه، استیکر “Project BIG-1” روی باک بنزین و پوشش نقره‌ای منحصربه‌فرد روی بازوی متحرک عقب (Swingarm)، پل بالایی دوشاخ و میل فرمان هستند. از نظر فنی، این موتورسیکلت‌ها بهبود یافته ترین نسخه از پلتفرم SC54 را نشان می‌دهند که شامل تمامی به‌روزرسانی‌های الکترونیکی سال ۲۰۲۱ و سخت‌افزارهای پریمیوم نسخه‌های SP در موارد مربوطه است. 

سفر CB1300 از یک مدل گلی “Diablo” در یک استودیوی طراحی تا تبدیل شدن به یک پرچمدار سی‌ساله، نشان‌دهنده جذابیت پایدار مفهوم BIG-1 است. این موتورسیکلتی است که هرگز هدفش “عملکرد عددی مطلق” نبود، بلکه بر تأثیر احساسی مالکیت و لذت خالص از یک سواری با گشتاور بالا و پایدار تمرکز داشت. برای بازار ژاپن، جایی که موتور همچنان یک نماد شاید ملی هم به حساب میاد، CB1300 صرفاً یک موتور همه چی تمام نیست؛ بلکه “پادشاه بلامنازع موتورسیکلت‌ها” است، عنوانی که از طریق دهه‌ها اصلاح و تعهد منسجم به ماموریت اصلی خود، به دست آمده است.

جمع بندی

خانواده هوندا CB1300 سریالی منحصربه‌فرد در تاریخ صنعت موتورسیکلت را رقم زده‌اند که در آن یک پلتفرم واحد توانست از دوران مکانیکی و کلاسیک به عصر دیجیتال و مدرن منتقل شود بدون اینکه هویت اصلی خود را از دست بدهد. از مدل سنگین‌وزن و کاربراتوری SC40 در سال ۱۹۹۸ تا مدل‌های SP مجهز به سیستم‌های الکترونیکی و تعلیق Öhlins در سال ۲۰۲۵.

CB1300 همواره تجربه‌ای پایدار، باکیفیت و بی نظیر را ارائه داده است. میراث این موتورسیکلت بر پایه موتور ۱۲۸۴ سی‌سی آن بنا شده است؛ پیشرانه‌ای که معنای “گشتاور بی‌دریغ” را برای یک موتورسیکلت جاده‌ای بازتعریف کرد. اگرچه آخرین نسخه از سی بی یعنی Final Edition آخرین فصل از این سریال جذاب بود، اما CB1300 قطعا در ذهن همه موتورسواران به عنوان یک اسطوره در خیابان و کلکسیون‌ها باقی خواهد ماند.

رفیق خیلی خوشحال میشیم نظر یا تجربتو در مورد این محتوا بدونیم. پس هر کامنتی داری توی قسمت دیدگاه های همین پایین سایت بذار تا هم ما استفاده کنیم هم بقیه. راستی اگر شماره همراهتو بذاری به محض جواب دادن به کامنتت توسط زوموتور، از طریق اس ام اس باخبر میشی. یادت نره، اطلاعاتت پیش ما محفوظه! مرسی که زوموتور رو دنبال میکنی. ❤️

راستی ما کلی اطلاعات و محتواهای جذاب تو حوزه موتورسیکلت رو در شبکه های اجتماعی زوموتور مثل یوتوب بارگذاری میکنیم که میتونه خیلی براتون مفید باشه پس حتما مارو در فضای مجازی دنبال کنید.